Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Το άρθρο του Σαμπράκου για τον ΟΦΗ και τον Λεβαδειακό

Αυτό το άρθρο του Βασίλη Σαμπράκου, έχει στο πνεύμα του, τα δεδομένα που είτε αφορούν αδειοδοτήσεις, παρασκήνια (άψογος γνώστης τους άλλωστε), είτε την επίγνωση κάποιων κινήσεων στο χώρο. Και στην ανάγνωση του, είναι σαφώς υπέρ του ΟΦΗ, σε σχέση με τη καθαρότητα του πράγματος, που οι Ηγεσίες του Ποδοσφαίρου κάνουν ότι δεν βλέπουν (και βλέπουν και ακούνε και... συμμετέχουν...) Πεδίο στο οποίο ο συντάκτης, έχει δώσει τον αγώνα του και με το συγγραφικό του έργο, για τις στημμένες υποθέσεις που ταλανίζουν ατιμώρητες το ελληνικό ποδόσφαιρο.
  Δυστυχώς, κανείς δεν θυμάται πια, και δεν περιλαμβάνει στο σκεπτικό του, ότι ο ΟΦΗ ήταν το θύμα πέρυσι των αδειοδοτήσεων και των τρομερών "αξιολογημένων" παιδιών, στα πλέι οφ... Αν εννοείται η αδειοδότηση, θα πρέπει να ισχύσει "ή όλοι ή κανένας", όπως το επίκαιρο του '21 "ελευθερία ή θάνατος"... Αν εννοούνται φαινόμενα τύπου Δαλούκα, η Λιβύη είναι κοντά... γαι να χρειασθούν "σύμμαχοι"...
 Ας το σκεφτεί ο κ. Σοφοκλής καλύτερα, πριν κάποιοι "σκαρφιστούν" κάτι, ή ποντάρουν στο... στοίχημα τους! Όπως συνηθίζουν, εισπράττοντας... Μόνο που η κάθε φορά δεν είναι πάντα η ίδια...
                                                                                                               kremastari

TO ΑΡΘΡΟ  
Η προσπάθεια του ΟΦΗ και το αξίωμα ανόδου του Λεβαδειακού
 Βασίλης Σαμπράκος (Εξέδρα)




Εγραψα προχθές (22/03) την άποψή μου πάνω σε ένα γκάλοπ που «τρέχει» στο blog μου, στην «ποια ομάδα θέλετε να δείτε στη Superleague;» ερώτηση.

Στο κείμενό μου σημείωνα ότι με χαροποιεί που μαζί με τον Λεβαδειακό θα βρεθούν στη Superleague δύο ομάδες που έχουν κόσμο που δίνει μαζικά και σταθερά το «παρών» στα παιχνίδια, που θα χαίρομαι να τις βλέπω στην πρώτη κατηγορία, αναφερόμενος στον ΠΑΣ Γιάννινα και τον Παναιτωλικό, που σήμερα προπορεύονται και, αν τελείωνε τώρα το πρωτάθλημα, θα έπαιρναν τα δύο απευθείας εισιτήρια για τη μεγάλη κατηγορία. Και ακολούθησαν τα παράπονα των φίλων του ΟΦΗ.
Οχι, οι φίλοι του ΟΦΗ δεν παραπονέθηκαν επειδή ένιωσαν ότι αφήνω απέξω τον Ομιλο από την κουβέντα για τις ομάδες με πολύ κόσμο. Γιατί να το σκεφτούν άλλωστε αυτό;

Ο ΟΦΗ δεν παίζει ποτέ μπροστά σε λιγότερους από 5 χιλιάδες θεατές τα παιχνίδια του. Εχει οπαδούς σε όλη την Ελλάδα. Φαντάζομαι ότι δεν χρειάζεται να γράψω καν το αυτονόητο, δηλαδή ότι δεν μπορώ καν να συζητήσω αν έχει ή όχι νόημα η παρουσία του ΟΦΗ στη Superleague. Ειδικά αυτού, του αδέσμευτου ΟΦΗ. Ούτε χρειάζεται να ξοδέψω παραγράφους για να επιχειρηματολογήσω σχετικά με τον ισχυρισμό ότι όλη η Ελλάδα και όλη η Superleague θα ήθελαν να δουν τον ΟΦΗ, μια ομάδα με την ιστορία και τη δυναμική του ΟΦΗ, στην Α’ Εθνική αντί του Λεβαδειακού, τον οποίο έχει φτάσει να μη θέλει ούτε ο νομός Βοιωτίας, σύμφωνα με τη δήλωση του ίδιου του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ.

Προτού φτάσω να εξηγήσω γιατί προβλέπω ότι θα ανέβει ο Λεβαδειακός και όχι ο ΟΦΗ από τα play offs, μια σύντομη αναφορά σε αυτό που επιχειρεί ο Νίκος Μαχλάς στην Κρήτη. Το παρατηρώ από μακριά, με την εντύπωση ότι πρόκειται για μια συγκινητική προσπάθεια. Διότι παλεύει μόνος του να λύσει τα οικονομικά προβλήματα του ΟΦΗ και να τον φτάσει καθαρό από χρέη στη Superleague, δίχως μεγάλη βοήθεια και συμπαράσταση. Και γι’ αυτό με ικανοποιεί, ως παρατηρητή, πολύ που αυτή του η προσπάθεια βρίσκει τουλάχιστον ανταπόκριση και απήχηση στην κοινωνία των Ομιλιτών.

Διαβάζω και ακούω ότι συγκεντρώθηκαν τις προάλλες περί τα 70 χιλιάδες ευρώ σε διάστημα τριών ωρών, στο ματς με τα Τρίκαλα, και χαίρομαι για τον Μαχλά, διότι προφανώς παίρνει κουράγιο μέσα από τη διαπίστωση ότι ο κόσμος κάνει, σε μια δύσκολη εποχή, ό,τι μπορεί για να βοηθήσει την αγαπημένη του ομάδα. Είναι πολύ λεβέντικη προσπάθεια όλη αυτή. Και απορώ πώς δεν βρίσκεται ένας εκ των τόσων εύπορων Κρητικών να βάλει πιο γερή πλάτη και να διευκολύνει τον σύλλογο που προσπαθεί να βρει περί το 1 εκατ. ευρώ για να καλύψει τις οφειλές του παρελθόντος και να μη διατρέξει κανέναν κίνδυνο με την αδειοδότηση.
Και πάμε παρακάτω, για να γίνω κατανοητός και όσο πιο σαφής μπορώ.

Αν υπάρχει ο Λεβαδειακός εντός της λίστας των ομάδων που θα διεκδικήσουν την άνοδο στη Superleague, εγώ θα στοιχημάτιζα, αν έπαιζα στοίχημα, όλα μου τα λεφτά στον Λεβαδειακό. Θα το έκανα ακόμη και αν είχε να διαγωνιστεί και με την ελληνική έκδοση της Μπαρτσελόνα για να καταφέρει να πάρει την άνοδο. Και θα το έκανα μόνο για έναν λόγο, που έχει ονοματεπώνυμο: Γιάννης Κομπότης. Είμαι βέβαιος ότι ο Κομπότης θα βρει έναν τρόπο να εξασφαλίσει το εισιτήριο της ανόδου. Ακόμη και αν χρειαστεί να μαγέψει τις υπόλοιπες διαγωνιζόμενες ομάδες, ώστε αυτές να τα δώσουν όλα για νίκη κόντρα, για παράδειγμα, στον ΟΦΗ, με συνέπεια να ξεμείνουν από δυνάμεις, λόγω της υπερπροσπάθειας, όταν θα αντιμετωπίσουν τον Λεβαδειακό.

Στην αρχή της σεζόν άκουσα τον πρόεδρο μιας ομάδας να λέει ότι ο στόχος της ομάδας του είναι η δυάδα της κορυφής, διότι τη θέση μέσω των play offs θα την πάρει ο Λεβαδειακός. Την ίδια απάντηση εισπράττω από προπονητές, ποδοσφαιριστές και δημοσιογράφους, κάθε φορά που ρωτάω ποιος θα ανέβει μέσω των play offs στη Superleague. Ολοι μου απαντούν ότι ποντάρουν στον Λεβαδειακό και μόνο σε αυτόν.

Σε αυτό το πιο απροστάτευτο πρωτάθλημα ίσως όλου του πλανήτη, όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν, ισχύει ένα αξίωμα. Πώς το είχε πει ο Γκάρι Λίνεκερ, ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα στο οποίο παίζουν όλοι και στο τέλος νικούν οι Γερμανοί; Ετσι λέω κι εγώ ότι τα play offs της Β’ Εθνικής είναι ένα τουρνουά στο οποίο θα παίξουν τέσσερις ομάδες και στο τέλος θα ανέβει ο Λεβαδειακός. Και είμαι βέβαιος ότι την ίδια άποψη έχουν ο πρόεδρος της Football League, o πρόεδρος της ΕΠΟ και ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού. Απλώς εκείνοι δεν θα το πουν ποτέ δημοσίως, όπως κάνω εγώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου